خانه گروسی یا موزه قاجار یکی از موزه‌ های شهر تبریز است این موزه در محل خانه امیرنظام گروسی و در محله ششگلان جنب بیمارستان کودکان، پشت مدرسه شیخ عطار قرار گرفته ‌است. موزه قاجار در سال ۱۳۸۵ خورشیدی پس از مرمت و بازسازی بطور رسمی راه‌ اندازی شد. خانه گروسی در دوره ناصرالدین شاه و در زمان پیشکاری امیر نظام گروسی (سیاستمدار، دیپلمات، ادیب و خوشنویس دوره قاجار) و توسط وی ساخته شده ‌است. این بنا در سال ۱۳۷۰ توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شده و با شماره ۱۷۴۹ در فهرست آثار ملی کشور ثبت گردید.
ای خانه قدمی تبریز پس از مرمت و بازسازی با حفظ ویژگی ‌های معماری و شاخص‌ های سنتی بنا، به عنوان موزه قاجار مورد استفاده قرار گرفت. این موزه در نزدیکی مقبره الشعرا تبریز که مدفن بیش از ۴۰۰ شاعر نامی از جمله شهریار، قطران، اسدی طوسی، فاریابی و ثقة الاسلام است قرار دارد.

ویژگی های معماری موزه قاجار تبریز :
عمارت امیرنظام در زمینی به مساحت 3000 متر مربع، در 2 طبقه و با زیر بنای 1500 متر مربع ساخته شده است. ساختمان مشتمل بر 2 حیاط اندرونی و بیرونی بوده که باغچه‌ها و حوض ها، زیبایی آن را دو چندان کرده است. ۱۶ ستون با سرستون های زیبا ایوان سراسری را نگه داشته ‌اند. در طبقه بالا پنجره‌های مشبک ارسی با شیشه ‌های رنگی، گچبری‌ های نمای شمالی و جنوبی، و همچنین آینه کاری ها و گچبری های تالارهای داخلی وطنبی ‌ها به زیبایی مجموعه می‌ افزایند و در زیرزمین حوضخانه وسیعی وجود دارد که یکی از زیباترین قسمت های بنا است. ستون های استوار حوضخانه و آجرکاری سقف آن نیز بسیار چشمگیر است.
تالارهای موزه قاجار تبریز :
تالارهای طبقه اول موزه قاجار : تالار سکه، تالار بافته، تالار چینی، تالار آبگینه، تالار فلزات، تالار موسیقی، تالار خاتم.
تالارهای زیرزمین موزه قاجار : تالار سنگ، تالار اسلحه، تالار رجال و فرامین، تالار معماری و شهرسازی و تالار قفل و تالار فانوس
دلیل انتخاب این بنا به عنوان موزه قاجار تبریز، اهمیت دارالسلطنه تبریز در دوره قاجاریه بوده است. این شهر محل زندگی ولیعهد بوده است. در واقع از سال 1218 هجری قمری که عباس میرزا نایب‌السلطنه فتحعلی شاه گردید، این شهر رسماً ولیعهدنشین شد. علاوه بر این شهر تبریز در دوره جنگ‌ های ایران و روس مرکز ثقل و مقر فرماندهی بوده است.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، موزه قاجار تبریز ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : شنبه 26 تير 1395برچسب:, | 15:9 | نویسنده : مرتضی |

 

 

خانهٔ مشروطه در یکی از محله‌های قدیمی شهر تبریز به نام راسته‌کوچه و در غرب بازار تبریز قرار گرفته‌است. این بنا به لحظ اهمیت تاریخی در سال 1354 شمسی به شماره ثبت 1171 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و در سال 1367 توسط سازمان میراث فرهنگی کشور خریداری شده است. اقدامات مرمتی آن نیز پس از تملک به مرحله اجرا در آمده و سعی شده است به الگوهای معماری، تاریخی توجه کافی شود.

 

۱۴مرداد 1285 هجری شمسی فرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه به امضا رسید؛ فرمانی که پس از مجاهدت مردم و دو دوره مهاجرت علمای وقت به قم و حرم شاهزاده عبدالعظیم به امضای شاه رسید. در آن زمان مشروطه خواهان در شهرهای مختلف ایران در منازل بزرگان طرفدار مشروطه گردهم جمع می شدند. یکی از مراکز تجمعات مشروطه خواهان، خانه ای بود در تبریز که سال ها بعد به یادگار مجاهدت مردم و افرادی نظیر ستارخان و باقرخان خانه مشروطه نام گرفت.

این بنا به سبک معماری دورهٔ قاجار ساخته شده و ملک شخصی حاج مهدی کوزه‌کنانی معروف به ابوالمله که یکی از بازرگانان خوش نام شهر تبریز و از شیفتگان حریت و آزادی بوده‌است. این بنا به شمارهٔ ۱۱۷۱ در سال ۱۳۵۴ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و در سال ۱۳۶۷ خورشیدی به تملک رسیده‌ است.

 

خانه مشروطه، معروف‌ترین و پرافتخارترین خانه تاریخی شهر تبریز است. این خانه در اوج انقلاب مشروطه محل تصمیم‌گیری‌های سرنوشت ساز سران مشروطه بوده است.

بزرگان مشروطه پس از به توپ بسته شدن مجلس شورای ملی توسط محمدعلی شاه، در خانهٔ مشروطه جمع شده و به همفکری می‌پرداختند. همچنین این مکان مرکز فرماندهی مجاهدان در طی محاصرهٔ ۱۱ ماههٔ تبریز و نیز مرکز تصمیم‌گیری برای پایین‌آوردن پرچم‌های تسلیم در برابر شاه قاجار بوده‌است.

«حاج ولی معمار» معمار تبریزی که ساکن روسیه بود، در سال ۱۲۴۷ خورشیدی و پس از بازگشت به ایران، بنای خانهٔ مشروطه را بنیان نهاد. این بنا با ۱۳۰۰ متر مربع مساحت، در دو طبقه ساخته شده‌است. از ویژگی‌های منحصر به فرد خانهٔ مشروطه می‌توان به پنجره‌های ارسی، درب‌های منب‌کاری‌شده، غلام‌گردش، کلاه‌فرهنگی و نورگیر اشاره کرد.

در این خانه عکس‌ها، مجسمه‌ها و اشیایی که مورد استفاده قرار می‌گرفت به نمایش گذاشته شده است. از مهم‌ترین آثار تاریخی این موزه می‌توان به سلاح کمری ستارخان، فرش مشروطه، وسایل شخصی سران مشروطه و دیگر مدارک مرتبط با انقلاب مشروطه و همچنین مجسمه و عکس‌های آن دوران اشاره کرد.

 

مجسمه‌هایی از حسین خان باغبان، حاج علی دواچی، ثقة الاسلام تبریزی، حاج علی ختایی، هوارد، کربلایی علی موسیو، شیخ علی اصغر لیلاوایی، آخوند خراسانی، علی اکبر دهخدا و زینب پاشا (تنها زن در صفوف مشروطه خواهان) به همراه مهرهای مختلف گروه‌های انقلابی.

عکس‌هایی از مظفرالدین شاه، محمدعلی شاه و دسته‌های مخالف مشروطه، دستگاه چاپ ژلاتینی (پلی کپی دستی) جهت تکثیر شب نامه‌های دوره مشروطه، تصویر اسناد تاریخی مربوط به انقلاب مشروطیت و فرمان مشروطیت را نیز می‌توان در همین خانه دید.

از گران‌بهاترین اشیای این خانه یکی هم اسلحه کمری ستارخان است که یک قبضه تپانچه ماوزر 10 تیر روسی است، به همراه غلاف چرمی آن که توسط یدالله خان سردارملی پسر ستارخان به گنجینه مشروطیت اهدا شده است.

موزهٔ مشروطه نیز پس از ایجاد تغییراتی در تالارها و اتاق‌های خانهٔ مشروطه و به نمایش درآوردن اسناد تاریخی مربوط به انقلاب مشروطه در سال ۱۳۷۵ خورشیدی تأسیس شده‌است.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، خانه مشروطه ( تبریز ) ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : یک شنبه 18 بهمن 1394برچسب:, | 23:38 | نویسنده : مرتضی |

 


نام این کلیسا بر گرفته از استپانوس مقدس است این شخص یکی از اولین مومنانی بوده که به خاطر ایمان راسخ خود به شهادت رسیده است. استپانوس در میان مسیحیان سمبل ایمان راسخ بوده و به او لقب ناخوتکا داده اند، استیفان یا استپاتوس اولین کسی بوده که به واسطه تعصب و خشم یهودیان سنگ سار شده و به شهادت رسید، این حادثه در26 دسامبر سال37 میلادی در اورشلیم اتفاق افتاد و از آن تاریخ به بعد مسیحیان جهان همه ساله در روز مزبور مراسمی به نام وی بر پا می کنند.

 

  تاریخ و ساختمان کلیسا
کلیسای سنت استپانوس در26 کیلومتری غرب جلفای ارس در محلی به نام قریه قزل وانگ(صومعه قرمز) در نردیکترین روستای دره شام واقع شده است، سابقا راه کوهستانی مالرو داشت و از سال1350 راه ماشین و هموار آن ساخته شده و چون در دامنه رشته کوههای ماقارات قرار گرفته به آن عبارت ماقارات سنت استپانوس نیز اطلاق می شود.
کلیسای استپانوس مقدس در دژی استوار واقع شده و به مجموعه بناهای موجود در این دژ وانگ استپانوس مقدس یا وانگ ماقارات می گویند، این وانگ مانند سایر وانگهای ارمنیان محل اجتماع طللاب خطاطان و خوشنویسان وتذهیب کاران نویسندگان فلاسفه و مورخین و دانشمندان بوده، وانگ استپانوس از دو نظر برای ارمنیان حائز اهمیت است، کلیسا به خاطر سبک بنا و جنبه فرهنگی از مراکز مشهور دینی و فرهنگی ارمنیان است تعداد بسیاری خوشنویس و خطاط در این وانگ گرد آمده و به نگارش کتب می پرداختند، نقاشان و تهذیب کاران با هنر خود بر زیبایی کتابها می افزودند و به این سبب وانگ استپانوس مقدس به عنوان یکی از مراکز خوشنویسان ارمنی شهرت دارد و هم اکنون تعداد زیادی کتاب در این وانگ نوشته شده است و در کتابخانه های جمهوری ارمنستان و ایتالیا نگهداری می شود.
تاریخ دقیق تاسیس کلیسای سنت استپانوس کاملا مشخص نیست، محققین حدس می زنند بین قرنهای هفتم تا نهم میلادی این کلیسا بنا شده باشد.
کهن ترین سند در این باره مربوط به سال649 میلادی است که از وجود دیری در این منطقه آگاهی می دهد، در زمان سلطنت آشوت باگرادونی پادشاه ارمنستان، کاتالیکوس خاچیک رهبر مذهبی ارمنیان در سال266(ه – ق) برابر با 976 میلادی اسقف اعظم بالکن را به سرپرستی وانگ استپانوس مقدس بر گزید او با هزینه پادشاه کلیسایی در محوطه بنا کرد. هاکوپ جوقاتیسی که طی سالهای1633 تا 1655 / 1043– 1066 خلیفه اعظم وانگ استپانوس بود، در سال1643 م / 1053 ه – ق به تجدید بنا و مرمت کلیسا پرداخت و در 1655 / 1066 ه – ق به پایان برد.
مرمت بعدی کلیسا بین سالهای 1682 / 1094 تا 1691/ 1102صورت گرفت و مرحله چهارم بازسازی کلیسا به وسیله عباس میرزا در سال 1826 / 1243 انجام پذیرفت.
عباس میرزا در سال 1246 ه – ق / 1830 م روستای دره شام را به مبلغ سیصد تومان از محبعلی بیک نخجوانی خرید و وقف وانگ استپانوس کرد، کتیبه ای که به همین مناسبت با خط نستعلیق بر روی سنگ آهکی سرخ رنگی از نوع سنگهای خود بنای کلیسا، بالای در ورودی کلیسا نصب شده است.

 

 متن مندرجات سنگ نبشه به شرح ذیل است:
 بسم الله الرحمن الرحیم و هو قدیم، در عصر سلطنت اعلی حضرت قدر قدرت قضا تواء مان سکندرحشمت، دارادربان، نواب اشرف، حضرت نائب السلطنه العلیه، عباس میرزا ارواحنا فداه،که خلف ارشد نامدار جمجماه، ظل الله، فتحعلی شاه قاجار است ابقی الله عمره و سلطنت وادام الله ملکه که مرحمت بی‌نهایت درباره کمترین دعا گوی سرگیس ولد استپان خلیفه جلفای من قراء نخجوان داشت که گویا حسن خدمت کمترین در پیشگاه حضور والا جلوه‌گر شد بنابراین قریه دره شام را در تاریخ سنه 1246 به این کمترین که دعا‌گوی دولت ابد مدت شاهی بودم تیول، مرحمت فرمودند که صرف اوجاق دانیال (علیه‌السلام) نمایم و دعا‌گوی عمر دولت شاه و شاه‌زاده و امیرزاده‌ها باشم و در تاریخ سنه 1246 قریه دره شام را از عالی جاه محبعلی بیک نخجوانی به مبلغ سه صد تومان گرفته و وقف اوجاق دانیال (علیه السلام) ساختیم که هرکس در این مقام مبارک بعد از این خلیفه بوده باشد به دولت‌شاه ایران واجب است دعا نماید ثانیا لعنت خدا و نفرین رسول بر آن کسی که این قریه را بفروشد یا به بیع گذارد و صرف اوجاق ننماید.
کتیبه علی اشرف نخجوانی سده 1247
مورد بررسی بعدی مربوط به تاورنیه سیاح معروف فرانسوی اواسط صفوی است، ژان باتیست تاورنیه مشاهدات خود را چنین می نگارد:
به اندازه دو تیررس شمخال با پل از روی یک رودخانه دیگر باید گذشت، که از جنوب آمده داخل ارس می شود، از پای آن پل باید ساحل را گرفته بالا رفت تا رسید به قریه بزرگی موسوم به شامبه که تمام سکنه آن از زن و مرد در سن 18 سالگی حالت جنون پیدا می‌کنند اما یک قسم جنونی که موذی نیست، اهالی آن ناحیه را عقیده‌هایی است که این مجازات آسمانی ست که وقتی از اجداد و اسلاف آنها در این کوهها سنت بارتلمی و سنت‌ماتیو را تعاقب کردند این بلیه بر آنها نازل شده است.
از این قریه تا سنت اتیان بیش از یک((لیو)) راه نیست اما راهش خیلی سخت است و اغلب جاها پرتگاه است که باید به ناچار پیاده شد.سنت اتیان یک دیری است که فقط از30 سال قبل شروع به بنای آن کرده اند در وسط کوه و در نقطه منفردی واقع شده و وصول بدان خیلی صعب است چیزی که ارامنه را به اختیار این نقطه مجبور کرده است این است که می گویند سنت بارتلمی و سنت ماتیو وقتی که تعاقب شده بودند و فرار می‌کردند در آنجا خود را پنهان کردند و هم می‌گویند که سنت ماتیو در آنجا معجزه هم بروز داده است و آن این است که، چون در آن محل آب یافت نمی شد ماتیو عصای خود را به زمین زد یک چشمه آبی جاری شد و آن چشمه در ربع لیو فاصله دیر واقع شده و در زیر یک طاقی ستور است و دهنه آن درب محکمی دارد و مانع است از این که آب دست بخورد و کثیف بشود.
ارامنه با یک خلوص عقیدتی به زیارت آن چشمه می روند و آب آن را به وسیله یک قنات به دیر می آورند و می گویند در آن مکان چندین اشیاء مقدسه پیدا کرده اند که سنت بارتلمی و سنت ماتیو به آنجا آورده اند آنها هم اشیاء دیگر بر آن افزوده و یک گنجینه و مخزنی در آن دیر از اشیاء مقدس ترتیب داده اند که شرح اسامی آنها از قرار ذیل است:
صلیبی که از عین آن لگنی که حضرت عیسی پای حواریون را در آن شستشو داد و در میان آن صلیب یک سنگ سفیدی نصب شده که می‌گویند که اگر آن سنگ را به روی سینه مریضی بگذارند اگر مردنی باشد سنگ سیاه می شود تا بعد از فوت آن مریض که دوباره به رنگ اصلی خود بر می گردد. یک استخوان فک اسفل سنت اتیان شهید، استخوان کله سنت‌ماتیو و یک استخوان دست سنت گرکوار، یک جعبه کوچکی که پر از استخوانهای ریزه است و می گویند متعلق به ((سپتانت دو میسیپل)) است.
کلیسا به شکل صلیب ساخته شده است، مثل همه کلیساهای ارامنه در وسط یک گنبد عالی بنا شده که در اطراف آن12 حواریون هستند. تمام کلیسا و دیر از سنگ تراشیده است، اگر چه اصل بنا خیلی وسیع نیست ولی مقدار کثیری طلا و نقره در آن به کار رفته است و خیلی از خانواده های ارامنه به واسطه آن دچار خسارت بلکه عسرت شده‌اند به جهت اینکه به قدری احترامات این مقام را به انظار و قلوب آنها بزرگ تلقین کرده اند که اغلب زنها پنهان از شوهر های خود جواهر بلکه لباسهای خود را فروخته به مصرف این کلیسا و نگهداری آن می‌رسانند.

 

مختصات کلیسا
کلیسا در محوطه ای سرسبز قرار گرفته، بنای آن استوانه ای است و گنبد مخروطی شکل آن را می پوشاند. تمام قسمتهای بنا از حصار و سنگهای لاشه ساخته شده است، این کلیسا قرینه ای را نیز در ساحل شمالی ارس دارد وجود این دو قرینه نشان می دهد که بنای این دو کلیسا هنگامی صورت گرفته که یک قدرت واحد بر هر دو طرف ساحل فرمان می‌راند.
ساختمان اصلی کلیسا سه قسمت دارد :
1) صحن کلیسا و گنبد 16 ضلعی.
2) برج ناقوس.
3) اجاق دانیال.
صحن کلیسا و گنبد 16 ضلعی
صحن کلیسا یا نماز خانه به طول90/13 و عرض80/12 متر تقریبا در وسط محوطه اصلی کلیسا با مدخلی در ضلع غربی آن واقع است، مدخل دارای درب چوبی بسیار زیبایی است که با یک لنگه بر پایه محور جنوبی می گردد و ابعاد آن 5/1 * 5/2 متر است، منبت کاری درب از کارهای اولیه قاجاریه است، رویه درب با میخکوبی‌های فلزی به قسمتهای منبت کاری شده تزیین یافته است، اطراف درب طاق مقرنس کاری شده ای وجود دارد که در نوع خود بی‌نظیر است، کتیبه فارسی و ترجمه ارمنی آن در رابطه با خرید روستای دره شام توسط عباس میرزا و وقف آن به کلیسا در قسمت فوقانی درب ورودی نصب شده است، این درب منبت کاری شده و مقرنس کاری های آن متاثر از هنر های اسلامی است در مورد حکاکی های اطراف درب ورودی مهندس هاکوپیان نکاتی ذکر کرده‌اند:
به رحمت ایزد توانا و اراده وی نمای غربی کلیسای استپانوس مقدس توسط آقامال نخجوانی به یادبود زوجه خود مریم و مادرش ننه گل در سال1704 میلادی تعمیر گردید.
.ساختمان نماز خانه به شکل صلیب است به طوری که راس صلیب به سمت مشرق و   دو بازوی آن در جهت شمال و جنوب کشیده شده است.
گنبد16 ضلعی کلیسا سقف مرکزی صلیب را تشکیل می دهد و انتهای قسمت شرقی صلیب نیز محراب کلیسا می باشد، محراب در جانب شرقی معبد واقع شده و96 سانتی متر از کف نمازگاه بلند تر است و انتهای قسمت شرقی صلیب در راس صلیب نیز محراب کلیسا می‌باشد، پوشش طبقه محراب و پله‌های صعود به آن از سنگ مرمر است.
در صحن کلیسا و در دو طرف سکوی محراب دو میز به طور قرینه وجود دارد که هر یک از سنگ مرمر ساخته شده اند و دارای چهار ستون بلند سنگی با یک گنبد هرمی شکل می باشند زیرا در این گنبد نیز، میز سنگی دیگری وجود دارد که برای روشن شدن شمع بر روی آن مورد استفاده قرار می گیرد.
صحن کلیسا با نرده چوبی محل اجتماع مردم را از محراب جدا کرده است در محراب و داخل گنبد مرکزی نقاشی های رنگی ملائکه با گچ‌بری‌های مختلف، زیبایی های صحن کلیسا را دو چندان می سازد متاسفانه نقاشی ها آسیبهای زیادی دیده اند، دو منبر چوبی در طرفین پای محراب واقع است که رو به محراب گذاشته شده و در یکی از منبرها مقام بزرگ مذهبی یعنی خلیفه می نشست و در دیگری مهمان ویژه‌ای که در مراسم شرکت می کرد مثل شاه یا نائب السطنه.
گنبد کلیسا، گنبدی است16 ضلعی که در دو طرف هر یک از اضلاع شانزده گانه نیم ستون پیچهای زیبایی قرار دارد که از ترکیب سه نیم ستون ظریف تشکیل یافته اند و در نهایت به سر ستونهای خوش نقشی منتهی می شوند.
هر یک از اضلاع به صورت یک در میان پنجره ای دارند که به داخل گنبد و صحن کلیسا باز می شود و فضای درون کلیسا را روشن می سازد، تمامی اضلاع به شکل طاق نماهایی با طاقهای جناغی  می‌باشند که در طاق نماهایی که دارای پنجره هستند و بر بالای هر کدام از نقشهای برجسته در تمامی طاق نماهای فاقد پنجره نقوش برجسته ای از قدسیان و یک صلیب دیده می شود، در دور نمای طاق نماهای گنبد یک ستاره هشت پر حکاکی شده است.

 

برج ناقوس کلیسا
در جهت جنوبی ساختمان قرار گرفته که دارای دو طبقه است و روی چهار ستون است که بر روی طبقه دوم برج گنبد هرمی شکل آن قرار دارد که آن نیز بر روی هشت ستون کوچکتر منشوری شکل استوار شده است در نوک گنبد هرمی شکل برج ناقوس مانند راس گنبد اصلی کلیسا صلیبی فلزی نصب شده است، ستون های برج ناقوس همه از سنگ سرخ کلیسا و دارای سر ستونهای خوش طرح هستند، پیشانی طاقها واقع در بین این ستونها که یا طاق گنبد برج محسوب می شوند با نقش برجسته فرشته طیب، ترنج ستاره و گل هشت پر زینت یافته است.
اجاق دانیال
تالاری است متصل به دیوار شمالی کلیسا که6 متر عرض و قریب20 متر طول دارد و از سه قسمت تشکیل یافته است که عبارتند از:
الف) تالار اجتماعات که در وسط قرار گرفته
ب) خود اجاق که توسط دیواری از تالار جدا شده و در قسمت شرق آن قرار‌گرفته
 ج) محل غسل تعمید که در قسمت غربی تالار اجتماعات واقع شده و بصورت سکوی بلندی شده که میز سنگی غسل تعمید در وسط آن قرار گرفته است.
   نکته مهم این است که این اجاق از دانیال نبی که از پیامبران   بنی‌اسرائیل است، نیست. بلکه به نام دانیال قدیس است که در410 میلادی در سوریه به دنیا آمده و پس از هشتاد سال ریاضت و عبادت در یکی از روستاهای ساحل فرات به نام سیمساط درگذشت.

نمای خارجی کلیسا از سنگ تراش سفید و قرمز همرنگ ساختمان بوده و مقرنس کاریهای دیوارها، طاق سردر، و نقش برجسته‌های بالا و پایین آن به اندازه ای زیبا و ماهرانه طرح گردیده که بی شک از نوادر هنری جهان است و این زیبایی تنها منحصر به مقرنس کاری طاق و تزئینات طاق نمای جناغی مدخل نیست و در تمامی طاق نماهای تو در توی دیوارهای غربی و پایه ها و ختم ستون ها و کلافه ها و زنجیر ها و تزئینات درون و بیرون آنها متجلی است.

برای توصیف طرح های گوناگون و بدیع صلیب های متعددی که در هر یک از سطوح خارجی دیوارها ی کلیسا نقش بسته سخن گفتن کفایت نمی کند و نقل مفاد صدها سنگ نبشته ارمنی که در همه جای بنا اعم از داخل و خارج به چشم می خورد کتاب جداگانه ای می خواهد و بنا به گفته مهندس هاکوپیان اکثر آنها خوانده نشده است همچنین بالای طاق مقرنس و بالای همه طاق نماهای دیوار غربی را زنجیره عریض زیبایی زینت داده است.
در قسمت مرکزی نمای خارجی چهار دیوار کلیسا نقوش مختلفی به شرح زیر وجود دارد که طرح و معمار در همه جا کوشیده اند که فلسفه پیدایش مسیح‌، دعوت به مسیحیت، فداکاری مسیح، پایان کار وی و کوشش ها و جانبازی‌های یاران او را مجسم کنند.
الف) در قسمت بالای نمای خارجی دیوار شرقی کلیسا دو نقش برجسته وجود دارد که پایان کار عیسی مسیح و شهید اول راه مسیحیت را نشان می دهد.
تصویر اول نقش برجسته عقابی است که بره معصوم بردباری را به دو چنگال گرفته و به فراز آسمانها می کشاند در مقام کتابهای عهد عتیق و عهد جدید بره نشانی از حضرت مسیح است.
در قاموس کتاب مقدس در صفحه176آمده است:
مسیح بره خدا خوانده شد، زیرا که وی قربانی مقبول درگاه خدا و وجودش کفاره گناهان مسیحیان خطا کار و ناپرهیزگار بود.
در پایین این تصویر نقش برجسته((استپانوس))یا شهید اول راه مسیحیت دیده می‌شود که از طرف سه تن یهودی مورد شکنجه یا بازخواست قرار گرفته تا محکوم و سنگ سار گردد‌. اشاره به واقعه26 دسامبر سال37 میلادی
ب) در نمای غربی تصویر مصلوب شدن حضرت عیسی به چشم می‌خورد.
ج) در نمای جنوبی عکس حضرت مریم با مولود مسیح در بغل.
د) در نمای شمالی صعود یا عروج مسیح را نشان می دهد.
شایان توجه است دیری که در کنار کلیسا واقع شده سابقا منزل و محل استراحت مسافران و زائران کلیسا به شمار میرفته و در هر چهار سوی آن اتاقهایی وجود داشته که طبقه پایین آنها مخصوص دواب بوده و روزگاری طرح بنا و مشبک کاری درها و پنجره های چوبی نمونه‌ای از شاهکارهای معماری و چوبی بوده است که کتابخانه بزرگ کلیسا هم در آن جای داشته است.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، کلیسای سنت استپانوس ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : یک شنبه 18 بهمن 1394برچسب:, | 23:31 | نویسنده : مرتضی |

 

 

قره كليسا از بناهاي مذهبي متعلق به ارامنه بوده كه در جنوب ماکو و 20 كيلومتري شمال شرقي چالدران در كنار روستايي به همين نام واقع شده است. قره در زبان آذری به معنای "سیاه" است و وجه تسمیه این نام سیاه بودن قسمتی از کلیسا است. ظاهرا ساختمان اصلی کلیسا تماما از سنگ های سیاه ساخته شده که پس از بازسازی قسمتی از سنگ ها به وسیله سنگ های سفید جایگزین شده است. به احتمال زیاد این عمل به صورت عمدی انجام شده تا آیندگان از شکل و ظاهر اولیه کلیسا مطلع باشند.

این کلیسا در دوره های مختلفی، به دلایل مختلف ویران و مجددا بازسازی شده است. در سال 1230 ميلادي (616 هجري) هنگام حمله چنگيز، قسمت بزرگي از اين كليسا ويران شد، ولي هنگام اقامت هلاكوخان مغول در آذربايجان، خواجه نصيرالدين طوسي به مرمت آن همت گماشت. اين كليسا يك بار نيز در زلزله اي كه در سال 1319 میلادی اتفاق افتاد، ويران شد و بنا بر روايت "آندرانيك هويان"، سندي درباره تعمير آن به وسيله زكرياي قديس در سال 1329 در دست است. اين كليسا در سال 1691 ميلادي با سنگهاي سياه، در سال 1810 به وسيله اسقف ماكو، بنام سيمون بزنوني با نصب سنگ هاي سفيد و در زمان قاجار به وسيله عباس ميرزا تعمير شد. قره كليسا داراي ويژگي خاص معماري ارمني بوده و از نظر حجم و تكنيك يكي از با ارزش ترين آثار تاريخي كشور محسوب مي شود. اين بنا از اشتهار جهاني برخوردار بوده و بسياري از ارامنه داخل و خارج كشور براي انجام مراسم مذهبي به اين كليسا مي آيند.

 

نمایی دیگر از قره کلیسا

 

تادئوس یا طاطائوس (طاطاوس) يكي از حواريون مسيح است که در سال چهل ميلادي به ارمنستان آمد و به تبليغ مسيحيت پرداخت. گروه زيادي به آيين مسيح روي آوردند كه از آن جمله "ساناتروك" پادشاه ارمنستان و دخترش "ساندخت" بود. ولي سلطان كمي بعد پشيمان شد و به مخالفت با آيين جديد پرداخت و دستور داد تا تادئوس، ساندخت (دخترش) و گروهي ديگر که به مسيحيت گرويده بودند (حدود 3500 نفر) را به قتل برسانند.
در سال 302 ميلادي، زمان پادشاهي تيرداد از پادشاهان ارمنستان، مسيحيت در اين كشور دين رسمي و همگاني شد. مسيحيان ارمني كه خاطره شهادت تادئوس و ساندخت را نسل به نسل حفظ كرده بودند در محل فرار آنان كليساهايي بنا كردند كه قره كليسا يكي از آنهاست. بنا بر عقیده ارامنه كليساي طاطائوس اولين كليسايي است كه به دستور مبشرين و حواريون مسيح در دنيا ساخته شده است و چون از نظر مذهبي، شهادت را بزرگترين سعادت براي بشر مي دانند، هر سال در روزهاي آخر تيرماه و هفته اول مرداد ماه كه مصادف با قتل تادي مقدس و پيروان مسيحي او است در قره كليسا مراسم خاصي بر پا ميدارند.

به هر روي اين كليسا امروزه به مناسبت جشني سالانه، تابستان ها ميعادگاه ارمنيان ايران و حتی كشورهاي همسايه است. در هفته اول مرداد ماه، ارمنيان از شهرهاي تبريز، اروميه، تهران، اصفهان، قزوين و... به صورت گروهي و خانوادگي به قره كليسا مي آيند. افزون بر ارمنيان، خانواده هايي از آشوريان و به ندرت خانواده هاي كاتوليك هم در اين جشن شركت مي كنند.
يكي از آداب پسنديده در طول زيارت سه روزه، آيين هاي غسل تعميد كودكان و نوجوانان ارمني در اين كليسا است. زيرا عده ای براين عقيده اند كه تعميد كودكانشان در نخستين كليساي حضرت مسيح و محل شهادت حواري آن حضرت، همراه با خير و بركت است. گروهي نيز فرزندانشان را با نذر و نيت در آنجا غسل تعميد مي دهند و به همين خاطر سن غسل تعميد گيرندگان گاه به ۱۵ و ۲۰ سال هم مي رسد.
روزهاي توقف خانواده ها در قره كليسا متفاوت است. رسم اين است كه سه روز (از اول تا سوم مرداد) بايد در آنجا بمانند ولي كساني كه از راه دور مي آيند، گاهي بيش از سه روز مي مانند. خانواده هايي هم كه از شهرهای نزدیک مي آيند ممكن است فقط روز دوم آنجا باشند، سپس مراجعت كنند.
در اطراف كليسا، به رغم فراواني جمعيت در روزهاي جشن، ساختمان و بنايي براي بيتوته زائران نيست. خانه هاي روستايي قره كليسا (در سيصد متري كليسا، كه 10 تا 12 خانه است) متعلق به كشاورزان مسلمان روستاست و مورد استفاده مسافران قرار نمي گيرند.

از طرف خليفه گري ارامنه، در روزهاي جشن چادرهايي در اطراف كليسا نصب شده كه در اختیار مسافران قرار داده مي شود. علاوه بر آن؛ گروه زيادي از مسافران با خود چادرهاي مسافرتی حمل مي كنند تا با مشكل اقامت رو به رو نشوند.
جشن قره كليسا براي ارمنيان، مجموعه اي از انگيزه هاي اعتقادي، قومي، سنتي، خانوادگي، عاطفي، تفريحي و همچنين مسافرت و استفاده از آب و هواي ييلاقي و ديدار دوستان و آشنايان است.
تهيه غذا و پرداختن به خوردن و آشاميدن، سرگرمي عمومي خانواده ها را در اين سه روز تشكيل مي دهد. در بيشتر ساعت هاي روز و شب سفره و بساط غذا در چادرها يا آستانه چادرها گسترده است و اين سفره ها مركز گرد آمدن خانواده ها و آشنايان است. تجديد ديدار با دوستان و آشنايان نيز يكي از ويژگي هاي اين جشن سه روزه است. چنان كه برخي از ارامنه تنها در موقعي كه به قره كليسا مي آيند يكديگر را ملاقات مي كنند. در اين سه روز آيين "دعاي كليسا" در روزهاي اول و دوم مرداد صبح و عصر برگزار مي شود، ولي در روز سوم، تنها يك بار و با آيين ويژه عيد به وسيله اسقف اعظم كه از تهران مي آيد و اسقف تبريز اجرا مي شود. شركت در آيين هاي كليسا در روزهاي جشن اجباري نيست و ديده شده است كه برخي افراد هيچ گاه در اين مراسم شركت نمي كنند.
در دو كيلومتري شمال غرب كليسا، بر بلندایی، نمازخانه ای وجود دارد که طبق گفته ها محل شهادت ساندوخت، اولین شهیده مسیحی است که قدمت آن هم به كهني قره كليسا مي باشد. این کلیسا در انتهای جاده ای قرار دارد که صرفا برای این کلیسا و یک روستای کوچک ساخته شده است.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، قره کلیسا ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : یک شنبه 18 بهمن 1394برچسب:, | 23:19 | نویسنده : مرتضی |

 

در ۲۰ کیلومتری ماکو، روستایی به نام بارون قرار گرفته که در کنار آن سدی با همین نام احداث شده و کلیسای زور زور در نزدیکی دیواره سد بارون و بر روی بلندی دیده می شه. وجود کلیسا و دریاچه و نمای کلی آن، فضایی شبیه به سرزمین های اروپایی رو تداعی می کنه. از اون جایی که این کلیسا در منطقه حساس مرزی و در کنار تاج سد بارون قرار گرفته، ورود به منطقه نیاز به هماهنگی با نیروهای حفاظتی و اداره میراث فرهنگی ماکو داره. کلیسای زور زور در سال ۱۳۱۵ میلادی توسط اسقف اعظم کلیسای تاتائوس مقدس با طرحی صلیبی ساخته شده و دلیل نامگذاریش هم اینه که زیر نظر عالیجناب هوانس یرز نقاش، معروف به زور زورتسی اداره می شده. کلیسای زور زور در سال ۱۳۶۷ هجری شمسی با آب گیری سد بارون به زیر آب می رفت اما با همت ارامنه و تخصص کارشناسان ایرانی، طرح انتقال کامل کلیسا به محلی مرتفع در همان مکان اجرا شد. محل جدید در فاصله ۶۰۰ متری و با اختلاف ارتفاع ۱۱۰متر نسبت به مکان قبلیه و این جابجایی یکی از اتفاقات مهم در تاریخ نگهداری میراث فرهنگی و تاریخی کشوره.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، کلیسای زور زور ماکو ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : دو شنبه 28 دی 1394برچسب:, | 23:46 | نویسنده : مرتضی |

 

کاخ موزه ماکو در دو کیلومتری جاده ماکو- بازرگان و در روستای "باغچه جوق" قرار دارد. در جوار این روستا بر دامنه کوه مرتفعی در داخل باغ نسبتاً بزرگی، ساختمان مجلل و تاریخی قصر سردار ماکو- از آثار با ارزش و منحصر به فرد شمال غرب کشور- قرار دارد. قصر باغچه جوق ماکو توسط "اقبال السلطنه ماکویی" از حکام مقتدر اواخر دوره قاجاریه و یکی از سرداران مظفرالدین شاه قاجار احداث شد.

 

ساختمان قصر باغچه جوق به علت ویژگی های ممتاز هنری و معماری، در سال 1353 ش توسط دولت از وراث سردار خریداری شد و بعد از انجام تعمیرات ضروری در آن، از سال 1364ش برای بازدید عموم آماده شد و هم اکنون به عنوان کاخ – موزه از آن بهره برداری می شود.


بنا به جاذبه های قوی هنری و فرهنگی، این مجموعه مورد علاقه و توجه مردم منطقه و مسافرین داخلی و خارجی کشور است. در حال حاضراین موزه شامل اشیاء و لوازم زندگی سردار ماکو است که به لحاظ موقعیت و نفوذ قابل توجه ایشان در این خطه از کشور- به ویژه در زمان حکومت پر آشوب مظفرالدین شاه- اکثراً از طرف حکام و دربار روسیه برای ایشان ارسال شده بود.

  

 این اشیاء در نوع خود جالب توجه و دیدنی است. به همین جهت اسباب و اثاثیه مذکور در اتاق های طبقات اول و دوم ساختمان مرکزی به شرح زیر در معرض تماشای بازدید کنندگان قرار داده شده است:


- انواع و اقسام مبل ها و صندلی های لوکس از جنس چوب های جنگلی نی و خیزران، با تزیینات برجسته برنزی و رویه مخمل و نقوش کنده کاری شده- ساخت کشورهای لهستان، فرانسه، اتریش و روسیه.

- آیینه های سنگی با قاب های طلایی واستیل مشکی منبت کاری شده.

- پاروانی سه تکه از استیل طلایی با تزیینات ویژه و پارچه اطلسی و نقوش گل و بوته – ساخت فرانسه.

- کاناپه های اطلسی

- پرده های رنگین اطلسی، پشمی و توری زری با طرح های مختلف.

- دستشویی متحرک لگن دار از چینی اعلا و ملحقات استیل گلدار به رنگ طلایی – ساخت روسیه .

- کمد و جالباسی از چوب گردو با منبت کاری و روکش اطلس – ساخت اتریش.

- لوسترهای برنزی هجده شاخه- ساخت فرانسه.

- قاب عکس های خانوادگی سردار ماکو.

تعدادی از اتاق های طبقه همکف تبدیل به موزه اشیای تاریخی، مردم شناسی و نمایشگاه جاذبه های تاریخی استان شده است.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، آشنایی با کاخ موزه ماکو ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : دو شنبه 28 دی 1394برچسب:, | 23:32 | نویسنده : مرتضی |

 

 

مقبره الشعرا (آرامگاه شاعران) در تبریز

 

مقبره الشعرا (آرامگاه شاعران) یکی از گورستان‌های تاریخی شهر تبریز است که در محله سرخاب واقع شده‌ است. مقبره الشعرا هم‌ اکنون در پیرامون تکیه حیدر در تقاطع خیابان‌ های ثقه الاسلام و عارف شهر تبریز واقع شده‌ است و در ضلع شرقی بقعه سید حمزه و مقبره قائم مقام و ملا باشی قرار دارد.

مقبره الشعرا در گذشته با اسامی حظیره الشعرا، حظیره القضاه، قبرستان سرخاب نیز نامیده می شد اما متاسفانه گذشت روزگاران و مهم‌ تر از آن حوادث طبیعی چون سیل و زلزله، شکل ظاهری آن را از بین برده است.

مقبره الشعرا یا همان آرامگاه شاعران تبریز، مکانی است که تعداد کثیری از مشاهیر علم و فرهنگ و ادب ایران زمین مدفون می باشند، که طرح و هنر معماری آن در سال ۱۳۴۱ شروع به احداث گردید و در سال ۱۳۶۷ همراه با امکانات و تاسیسات توریستی و گردشگری مورد بهره برداری قرار گرفته است.

نام این گورستان در آثار مکتوب پیش از سدهٔ هشتم هجری به‌ چشم نمی‌خورد. کتاب لباب‌ الالباب تألیف محمد عوفی در سال ۶۱۸ هجری که در آن شرح حالی از شاعران سده هشتم هجری -همانند خاقانی و فارابی که در مقبره الشعرا مدفون‌اند- گنجانده شده‌ است، نامی از این مکان به‌ میان آورده نشده‌ است. قدیمی‌ترین اشاره به این گورستان در کتاب نزهه القلوب تألیف حمدالله مستوفی در سال ۷۴۰ هجری می‌باشد، همچنین در «تاریخ گزیدهٔ مستوفی» تألیف ۷۳۰ هجری نیز به مقبره الشعرا اشاره شده‌ است.

به‌ دلیل متروک‌ شدن مقبره الشعرا پس از زمین‌ لرزه‌های سال‌های ۱۱۹۳ و ۱۱۹۴ هجری قمری و به‌ دلیل مدفون‌ شدن بسیاری از شاعران و عارفان بزرگ در این گورستان، در شهریورماه ۱۳۵۰ خورشیدی مسابقه‌ ای برای طرح یک بنای یادبود در مقبره الشعرا توسط روزنامه‌ های اطلاعات و کیهان و مجله یغما برگزار گردید و پس از چندی پیشنهاد «غلامرضا فرزان‌مهر» برگزیده شد و عملیات احداث بنای یادبود آغاز گردید. هم‌ اکنون این بنای یادبود نماد مقبره الشعرا و یکی از نمادهای شهر تبریز محسوب می‌شود.

از معروفترین آرمیدگان در مقبره الشعرا می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

اسدی طوسی، خاقانی شروانی، ذوالفقار شروانی، سید محمدحسین شهریار، عزیز خان مکری، شاهپور نیشابوری، شکیبی تبریزی، شمس‌ الدین سجاسی، ظهیر فاریابی، قطران تبریزی، لسانی شیرازی، مانی شیرازی، مجیر الدین بیلقانی، مغربی تبریزی، همام تبریزی، اشهر سبزواری، بابا مزید، بابا حسن، عبدالرحیم آبادی، نظام الدین یحیی الغوری، حسن بلغاری، سلطان پیرباب، معین الدین صفار، کمال الدین عبدالقادر نخجوانی، بهاء الدین خاکی، ضیاء الدین بزرگ، ابوالعلاء فلکی، عصار تبریزی، انوری ابیوردی، شیخ محمد خیابانی، ثقه الاسلام تبریزی، امیه بن عمر و بن عمیه، محمد جعفر کبودر آهنگی قره‌گوزلو (مجذوب علیشاه همدانی)، هفت خواهران، امیر عبدالغفار، میرزا شفیع مستوفی، حارث بن امیه، امام طالحه، پیر محمد، حافظ حسین زال، عبدالرحیم خلوتی، درویش سراج الدین قاسم، اکمل الدین مظفر بزازی، مجد الدین صنع الله کوزه کنانی، نجم الدین سمساری، برهان الدین واعظ هروی، قاضی مجد الدین محمد انصاری، خواجه عبدالرحیم اژآبادی، شمس الدین محمد خطاط، شیخ اسحاق مراغی، صلاح المله و الدین حسن نخجوانی ثم البلغاری، سید جلال الدین مهدی نقیب تبریزی حسنی، شیخ نور الدین بیمارستانی، تاج الدین منشاوی، فخرالدین احمد اره گر، پیر عماد الدین، اخی خیر الدین، غیاث الدین محمد، پیر لیفی، پیر سلیمانشاه جوهری، ابی حامد افضل الدین محمد بن اسعد بن الفقیه محمد التبریزی المحدث، حافظ حسن کمانکش، بهاء الدین محمد خاکی، پیر محمد، پیر رازیار، پیر قندیلی، پیر ترک، بابا اسماعیل، بابا احمد قمچی باف، مولانا محمود اژآبادی، شرف الدین نوری، طارمی، نصرالله طبیب، سلطان دده علی، دکتر مهدی روشن ضمیر، دکتر محمود پدیده، استاد جواد آذر، استاد میرزا طاهر خوشنویس تبریزی، محمود ملماسی، سید یوسف نجمی و استاد علی حریرچی.

 


موضوعات مرتبط: گردشگری ، آشنایی با مقبره الشعرا ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : شنبه 26 دی 1394برچسب:, | 23:32 | نویسنده : مرتضی |

 

ایل گلی (شاه گلي) از گردشگاه هاي زيباي تبريز است كه در جنوب شرقي تبريز بر دامنه تپه اي واقع شده. ايل گلي استخري بزرگ به شكل مربع به مساحت 54 هزار و 675 متر مربع است و در جنوب آن تپه اي وجود دارد كه آنرا از بالا تا پايين، همسطح استخر، پله بندي كرده و نهر آبي از آن به سمت پايين روان است. در مركز استخر، عمارتي به شيوه  سنتي در دو طبقه ساخته شده و اطراف استخر به صورت پارك بسيار زيبا و فرح بخشي درآمده كه يكي از زيباترين جاذبه هاي گردشگري آذربايجان شرقي به شمار مي رود.

آنوبانینی توسعه این محل را در جهت گسترش توریسم منطقه بسیار مهم می داند و از آنجا که همکنون هتل بسیار زیبایی نیز در نزدیکی آن بنا شده است توجه بیشتر به ایل گلی برای جذب روز افزون جهانگردان ضروری است.  بناي نخستين عمارت ايلگلي (شاه گلی) را به دوره آققويونلوها نسبت مي دهند كه يكبار در زمان صفوي و بار ديگر در زمان قاجار، توسط "قهرمان ميرزا" پسر "عباس ميرزا نايب السلطنه" در ايام حكمراني بر آذربايجان، بازسازي شده است.

اگر به تبریز سفر کردید غروب ایل گلی را به هیچ عنوان از دست ندهید. ایل گلی به عنوان یک تفرجگاه زیبای تابستانی همواره می تواند در برنامه سفر و گردش شما باشد.


موضوعات مرتبط: گردشگری ، ایل گلی ، ،
برچسب‌ها:

تاريخ : شنبه 26 دی 1394برچسب:, | 15:4 | نویسنده : مرتضی |

صفحه قبل 1 2 صفحه بعد

.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • فوتبال مقاله ای
  • گردشگری

    قره کلیسا

    خانه مشروطه

    جاذبه های دیدنی

    آثار باستانی